Eind september mocht ik samen met Cannet en #zorgtvooronsmoeder een middag verzorgen rond het centrale thema ‘Zelfzorg’. Ook starten binnenkort de workshops van Magenta voor jonge zorgouders waar er handvaten en tools worden aangeboden om terug een balans te vinden in werk-leven-zorg.

Ik geef tips, pleit voor mildheid en voor het zuurstofmasker ook op geregelde tijden op jezelf te zetten.

Het is haast ironisch. Ik die maar al te goed besef hoe belangrijk zelfzorg is en dit ook aan al mijn lotgenoten ook wil meegeven, is de laatste maanden hét voorbeeld om zelfzorg zo ver weg van mij af te duwen.

Sinds april is Marie haast elk weekend naar huis gekomen. Ook tijdens de zomervakantie hebben we zeven weken de gedeelde zorg van de Lovie even op pauze gezet. Dit om haar mooie momenten samen te gunnen en haar op kamp te laten gaan. Daarnaast had de vakantie voor onze broers ook wat extra uitdagingen die ook veel ruimte namen in mijn hoofd.

Ik ben op dit moment heel hard op zoek naar mijn zuurstofmasker. Ik probeer het af te stoffen, op te poetsen en zelfs op te zetten. Terug aan het werk zijn en mij opladen aan collega’s en studenten helpt daar zeker bij. Ook het feit dat Marie sinds september terug één weekend op twee in de Lovie blijft helpt ook. Gust staat ondertussen op eigen benen en Miel is dapper gestart in zijn Master #trotsemama.

Ik kan ook steeds landen in de warme armen van mijn gezin. Ook mijn supporters en bruistabletten zijn zorgzaam en attent.

Ik start volgende week met een Magenta reeks in Gent. Ik hoop dat ik zelf niet de slappe lach krijg met mezelf want ik ben op dit moment een ploetermoeder in het vierde kwadraat. Misschien moet ik eens goed naar mezelf luisteren de tips van harte nemen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Het hebben van een zorgenkind is koorddansen
tussen lachen en huilen
tussen hoop en wanhoop
tussen stiekem dromen en plots verwonderd zijn 
tussen idealen bijstellen en andere kleine dromen waar maken.

Frauke