Vorige week is er een bewoonster gestorven in de voorziening waar Marie woont. Dit komt heel hard binnen, zowel bij Marie als bij de begeleiding. Marie loopt al een weekje met stress en verdriet rond. Vandaag werd de bewoonster begraven. Marie was rotsvast overtuigd om mee te gaan naar de begrafenis. Zeker omdat de vriend van de bewoonster ook bij hen woont.
Tijdens een telefoongesprek tussen Marie en mammie, werd ik opgebeld door haar begeleidster. Ze voelde dat Marie heel gespannen rond loopt en is stelt de vraag of meegaan naar de begrafenis niet boven haar draagkracht gaat. Ze wil dit even bij mij polsen of wij dit haalbaar zagen. We kwamen al heel snel samen tot de conclusie dat de begrafenis op zich te zwaar is voor Marie. We spraken af dat ik Marie zou terugbellen om dit met haar te bespreken.
Ik belde haar op en Marie bood weinig weerstand. Ze barstte al heel snel in tranen uit en snikte hartverscheurend. Ik sprak heel zacht op haar in en zei haar dat de begeleiding haar ging troosten. Ze legde de telefoon neer…
Later op de avond kreeg ik telefoon van de begeleidster die me vroeger opbelde. Ze vertelt dat Marie even heel hard heeft geweend, troost gevonden heeft bij haar naast de zetel en na tien minuten in slaap gevallen op haar schoot. Marie valt nooit in slaap in onze zetel. Wat een veiligheid wordt er voor haar geboden binnen haar voorziening. Niet alleen de veiligheid naar haar maar ook naar ons toe.
Vanavond kreeg ik opnieuw een huilend meisje aan de telefoon. Ze belde samen met de begeleidster naar mij. Ze had het opnieuw enorm moeilijk en de begeleidster had voorgesteld om samen te bellen. Dit samen delen van de zorg is voor mij ook mekaar versterken in het zorgen voor. Samen schrijven we haar handleiding, haar noden en gaan we samen op zoek naar een aanpak die voor haar vertrouwd en veilig aanvoelt.
Zorg delen betekent ook zorgen doorgeven in vertrouwen. We zijn ontzettend dankbaar dat ze omringd en ondersteund wordt door begeleiding die haar stap voor stap leert lezen. Begeleiding die aanvoelt wat ze nodig heeft en ons als volwaardige partner meeneemt in haar begeleiding.
