Toppie

Ik krijg regelmatig de vraag ‘hoe gaat het met Marie,’.

Ik kan eigenlijk echt wel antwoorden: GOED!

Ons meisje heeft echt haar draai gevonden in haar plekje in het Begijnhof in Diksmuide en haar atelier De Noortpoorte. Ik kon het mij niet echt voorstellen maar de volwassenwerking heeft haar echt een duwtje op het vlak van zelfredzaamheid gegeven. Ze kan nu beter keuzes maken, ze kan op momenten flexibeler omgaan met zaken die veranderen (mits een duidelijke uitleg) en durft ook al meer zaken delen en vragen met/aan de begeleiding.

Ze had alweer een top-vakantie. Ze fladderde van kamp naar kamp, ging samen met ons een weekje naar het Mechels Bos en kon het voor het eerst aan (of zijn wij het die het voor het eerst aandurfden) om vanuit het Begijnhof rechtstreeks op kamp te vertrekken terwijl wij op reis waren. Dankzij Ollie en Lore die haar vanuit Diksmuide naar Vorselaar voerden, eeuwige dank. Op die manier konden wij (eindelijk!) eens langer en verder op reis. Een reis waar wij allebei ongelooflijk van genoten hebben.

Ons miss straalt en gniffelt. Ze regelt vanop afstand de zaken thuis en belt elke dag (meermaals) waardoor onze magneet-functie ook op afstand onfeilbaar werkt.

Ik weet dat ik vaak die momenten deel waarop ik worstel of even wil ventileren. Ik vind het belangrijk dat we ook kunnen delen wanneer het goed gaat.

Als je me nu vraagt hoe het met Marie gaat, zeg ik ‘TOPPIE!’, met een stralende glimlach.