Lief berichtje

Ze was vorige week in de Lovie gebleven.

Het was een weekend waarin ik me wat verloren voelde.

Ik genoot enorm van het lekker lang uitslapen, het alles op mijn gemak doen en zaken waar ik aan begin ook af te kunnen maken.

Toch voelde het enorm vreemd aan. Ik die zo snakte naar rust en geen ‘wat-moet-ik-nu-doen’ aan mijn oren, miste mijn wervelkind.

Hoe langer de week duurde, hoe meer mijn gemis groeide. 
Vrijdag had ik een lange werkdag voor de boeg, dus ik zou haar pas op zaterdagmorgen terugzien.

Ik had haar al een paar keer aan de lijn gehad en we voelden elkaars ongeduld om mekaar in de armen te vliegen enkel maar groeien.

En dan krijg ik dit heerlijk plaatje van mijn lieverds in mijn whatsapp met de fantastische boodschap: ‘ik mis jou,… morgen kruip ik in jou…’ 

Ik ben zelden zo opgewekt opgestaan, zelfs na een veel te korte nacht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dansen in de regen

Ik luister de laatste tijd veel naar podcasts. Tijdens het wandelen met de hond laat ik me graag voeden met...

Lees meer

Wereldautismedag

Marie, niet jouw verstandelijke beperking maar wel jouw autisme is voor ons allen de grootste uitdaging. De onrust in je...

Lees meer

Stuiterbal

Telkens Marie naar huis komt, moet ik even wennen aan haar hoog energiepeil.En zij waarschijnlijk ook aan ons. Het gaat...

Lees meer

Onderwegstrook

Daar is hij dan! De onderwegstrook. Een idee dat al heel lang in mijn hoofd rond sluimert maar waar tot...

Lees meer

Diksmuide

Marie woont nu al 3 maand in het begijnhof in Diksmuide. Velen vragen me hoe ze het stelt. Maar beelden...

Lees meer

Stilvallen

Dit weekend werd er eentje waar ik, noodgedwongen, alle geplande activiteiten los liet (sorry #teamroeselare). Het was ook een weekend...

Lees meer

Grote stap

Op 28 augustus verhuisde Marie van de jongerenwerking naar de volwassenenwerking.  Ze kreeg een budget waarmee ze haar zorg overdag...

Lees meer

Onze club

Het prachtige TV-programma ‘de Club’ heeft helemaal mijn hart veroverd. De kracht van dit programma zat niet enkel in het...

Lees meer

Daar gaat ze

Ze is net terug van kamp en we vullen opnieuw een valies. Dit keer niet om op reis of kamp...

Lees meer

Vakantie

De boeken gaan hier eindelijk toe. Cursussen zijn bijgewerkt, de planning voor het volgende academiejaar opgemaakt. En dan is het...

Lees meer

Het hebben van een zorgenkind is koorddansen
tussen lachen en huilen
tussen hoop en wanhoop
tussen stiekem dromen en plots verwonderd zijn 
tussen idealen bijstellen en andere kleine dromen waar maken.

Frauke