De Lovie · 01. juli 2020
Vandaag de eerste dag dat mijn drie kinderen allemaal voor een dag het huis uit waren. Vandaag voor het eerst sinds drie maanden en een half niet constant beschikbaar moeten zijn. Vandaag voor het eerst rust in eigen huis gevonden. Ik voel hoe ik als een ballon leegloop, hoe ik misselijk ben van vermoeidheid, hoe diep ik ben gegaan de laatste maanden. Ik voel hoe de innerlijke spanning nog steeds door mijn lijf giert. Onze zonen hebben meer dan ooit alles gegeven en zijn gelukkig beloond voor...
De Lovie · 31. mei 2020
Op 13 maart ging ook de school van Marie op slot. Ook Marie veronderstelt om thuisonderwijs te volgen en vanaf de Paasvakantie aan pre-teaching te doen. Voor een meisje met een cognitieve leeftijd van 5 jaar en op school wordt voorbereid op het dagelijks leven kan je je al voorstellen dat dit een onmogelijke opdracht is. Marie moet het hebben van ervaringen opdoen, nabijheid en samen leren door te imiteren. Geen van die zaken kan je online aanbieden. De leerkrachten gingen creatief aan het werk...
geluk zit in kleine dingen · 31. mei 2020
Deze hele Corona-periode werden meermaals verrast vanuit allerlei hoeken. Het zijn die kleine gelukjes die ons telkens ontroerden en steeds de moed gaven om vol te houden. Met het risico mensen te vergeten noem ik geen namen maar ik wil iedereen wel bedanken. Voor de vele skype-gesprekjes die ze met ons meisje voerden, voor de wasmand die na een dag gestreken aan de deur werd gezet, voor de online-spelletjes met de nodige animatie, voor de lieve uitnodigingen om even op veilige afstand het even...
heerlijk grappig · 31. mei 2020
We zitten samen in de auto op weg naar de Zonnegloed. Op de radio horen we een stem de woorden uitspreken: ' we zijn goed op weg maar moeten nog even op de tanden bijten.' Marie kijkt naar mij, bijt keihard met haar boven tanden op haar onderlip en zegt: ' voila, heb op tanden bijt'.
De Lovie · 12. mei 2020
Na zeven weken intens mantelzorgen, hadden we besloten Marie terug te laten starten in haar vertrouwde leefgroep. Even drie weken op de pauzeknop duwen om onze batterijen terug op te laden. Zaterdag mocht ik haar was ophalen en een lading vers gewassen kledij meegeven. Ik loop het domein op als een dief in de nacht en ruil de was en verse kledij aan de deur van een andere leefgroep. Zij op 25 meter van mij verwijderd en ik mag haar niet gaan bezoeken. Net op dat moment krijgt de begeleidster...
10. mei 2020
Of ik gisteren haar was kon ophalen en verse kleren brengen... Wat op zich een heel eenvoudige klus is om te klaren (vuile was inwisselen tegen vers kledij) werd een emotionele rollercoaster. Ik rij op op een doods domein en voel me een echte indringer. Ik bel zoals afgesproken aan bij een andere leefgroep waar de wissel vlot verloopt. Op dat moment krijgt de begeleidster telefoon van de leefgroep van Marie met de vraag of ik er nog ben. Ze zijn, terecht, duidelijk op hun hoede dat wij mekaar...
lang gekoesterde droom · 10. mei 2020
Wat af en toe kwam piepen als een ver-van-mijn-bed-droom is dankzij vele supporters, de juiste mensen op het juiste moment en het blijven erin geloven dan toch werkelijkheid geworden. MIJN boek met ONS verhaal. Het verhaal voor zorggezinnen, hun netwerk én hulpverleners. Voor iedereen die even in 'onze' schoenen durft komen te staan.
De Lovie · 30. april 2020
Ik ben zo'n lastige moeder die ook tijdens de Corona blijft duwen op onze rechten. Ik hoorde dat het Zeepreventorium al weken de maatregelen van de kinderpediatrie volgen: testen en als die negatief is mogen ze terug naar hun vertrouwde leefgroep. Waar we aanvankelijk steeds de booschap kregen dat Marie enkel terug kon mits 14 dagen quarentaine in eigen kamer. Dinsdag om 17 kregen we het hoopgevende bericht dat ze terug kon mist een negatieve test. De test kon en mocht bij de huisarts gebeuren....
De Lovie · 17. april 2020
Week vijf van de Corona-crisis. Waar we aanvankelijk het einde van de Paasvakantie als absolute deadline voor onszelf hadden vooropgesteld, wordt die nu zonder pardon nog maar eens verlengd. Verlengd omwille van de volksgezondheid en vanuit dit standpunt zeker te begrijpen. Ik dacht dat ik bij de verlenging volledig ging crashen en flippen maar eigenlijk voel ik niets op dit moment. We sluiten ons beiden af voor elk sprankeltje hoop en doen gewoon verder, zonder nadenken. Ons meisje krijgt het...
De Lovie · 04. april 2020
Altijd al enorme fan geweest van Eva Mouton. Haar tekening zijn prachtig eenvoudig, haar commentaren vaak hilarisch. Vorige week passeerde dit pareltje. Het had een tafereeltje van de voorbije weken bij ons thuis kunnen zijn. Ons meisje staat klokvast op en wervelt van de ene activiteit naar de andere. Ze raast met een rottempo doorheen de dag en vraagt om de vijf minuten 'wat gaan we nu doen'. Voorstellen van ons worden systematisch afgeblokt met een daadkrachtige NEEN. Ze mist de duidelijke...

Meer weergeven