Ontdekken van de functie van taal

We waren op weekend met de Cosaertjes, mijn familie, en nog twee familievriendinnen. We logeerden op de ezelboerderij, niet zo ver van huis.

De kinderen genoten enorm van de rust, de ezels die ze mochten berijden en verzorgen, de complete aandacht van ons allemaal.

Gust was zoals steeds onze wijsneus, die ons overstelpte met weetjes, vragen (die heerlijke waarom-fase), liedjes,… Miel was een flinke 9-maanden baby die volop genoot van zijn dutjes, zijn maaltijden en alle aandacht die hij met zijn wonderglimlach kon verkrijgen. Ik weet nog dat hij voor het eerst in contact kwam met ‘in het gras gaan zitten’ en dat dit toch wel even wennen was.

Ons miss drentelde zowat overal tussen, eigengereid en vlinderend. Ze was nog klein voor haar leeftijd en op die manier werd er nog weinig van haar verwacht. Mensen schatten haar jonger in, wat voor haar heel goed uitkwam. En eigenlijk ook voor ons, we moesten ons nog niet verantwoorden voor ‘afwijkend gedrag naargelang de leeftijd’ (die fase hadden we nog te goed).

Je liet al een tijdje van je horen, je brabbelde en kwetterde erop los. Maar dat bleef eigenlijk altijd beperkt tot ‘zelf iets komen vertellen’. Je kwam telkens aangelopen, brabbelde iets en liep dan weer weg. Van wederkerigheid in de communicatie had jij nog geen weet.

Tot op dat weekend… Je kwam ook weer eens aangebrabbeld en voor het eerst keek je verwonderd op toen iemand jou een antwoord gaf. Het leek alsof het voor de eerste keer doordrong dat ‘geluiden produceren’ wel eens een nut zou kunnen hebben. Je begreep al een aantal woordjes maar je had tot op dat moment nog niet door dat je met twee communiceert, dat je iets vertelt en dat de andere daar op reageert… 

Een wereld ging voor je open. Je genoot enorm van de interactie die jij op gang kon brengen door een ‘brabbelke’ te placeren en van de andere persoon een antwoord te krijgen. Het werd een spelletje. Marie een brabbel, iemand anders een woordje, terug een brabbel,…

Pas op dat moment werd het voor mij glashelder dat jij tot op je leeftijd van 22 maanden nog niet doorhad hoe je met anderen kon in ‘gesprek’ gaan. Je kon je daarvoor wel duidelijk maken met geluiden en vooral mensen meesleuren naar de plek waar jij iets wou of iets verwachtte, maar de wederkerigheid van communicatie was jou tot op die dag nog niet duidelijk.

Alweer een teken dat mijn voorgevoel van ‘er klopt iets niet’ steeds meer realiteit werd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dansen in de regen

Ik luister de laatste tijd veel naar podcasts. Tijdens het wandelen met de hond laat ik me graag voeden met...

Lees meer

Wereldautismedag

Marie, niet jouw verstandelijke beperking maar wel jouw autisme is voor ons allen de grootste uitdaging. De onrust in je...

Lees meer

Stuiterbal

Telkens Marie naar huis komt, moet ik even wennen aan haar hoog energiepeil.En zij waarschijnlijk ook aan ons. Het gaat...

Lees meer

Onderwegstrook

Daar is hij dan! De onderwegstrook. Een idee dat al heel lang in mijn hoofd rond sluimert maar waar tot...

Lees meer

Diksmuide

Marie woont nu al 3 maand in het begijnhof in Diksmuide. Velen vragen me hoe ze het stelt. Maar beelden...

Lees meer

Stilvallen

Dit weekend werd er eentje waar ik, noodgedwongen, alle geplande activiteiten los liet (sorry #teamroeselare). Het was ook een weekend...

Lees meer

Grote stap

Op 28 augustus verhuisde Marie van de jongerenwerking naar de volwassenenwerking.  Ze kreeg een budget waarmee ze haar zorg overdag...

Lees meer

Onze club

Het prachtige TV-programma ‘de Club’ heeft helemaal mijn hart veroverd. De kracht van dit programma zat niet enkel in het...

Lees meer

Daar gaat ze

Ze is net terug van kamp en we vullen opnieuw een valies. Dit keer niet om op reis of kamp...

Lees meer

Vakantie

De boeken gaan hier eindelijk toe. Cursussen zijn bijgewerkt, de planning voor het volgende academiejaar opgemaakt. En dan is het...

Lees meer

Het hebben van een zorgenkind is koorddansen
tussen lachen en huilen
tussen hoop en wanhoop
tussen stiekem dromen en plots verwonderd zijn 
tussen idealen bijstellen en andere kleine dromen waar maken.

Frauke