Whoop Whoop

We hebben er een heftig anderhalf jaar op zitten.

Een jaar vol onzekerheid, vol oneindig hopen op een sprankel perspectief, vol bang telefoontjes uit de Lovie afwachten voor de zoveelste quarantaine, vol te veel bordjes in de lucht houden: mantelzorgen, werken, fulltime huismoederen,…

Ons miss doorstond de chaos, bleef ondanks de vele stormen in haar hoofd en haar lijfje. Ze bleef dapper overeind alhoewel we heel vaak vreesden dat ze zou crashen.

Haar en onze veerkracht werd meer dan ooit zwaar op de proef gesteld. 

Dit doen we nooit meer.

Maar… sinds enkele weken schijnt opnieuw de zon. Letterlijk en figuurlijk.

Ze kan terug gaan turnen, ze kan terug naar de scouts.

Ze kan terug naar de grootouders, er komen terug vrienden in de tuin, we vieren terug feest zodra we kunnen…

Dit hadden we niet gekund zonder de oneindige steun van onze supporters aan de zijlijn. De lieve berichtjes, de vele luisterende oren naar nog maar eens mijn klaagzang (sorry, geen sprankeltje positieve vibes meer op dat moment), de ‘hoe-gaat-het’-polsmomentjes, de lieve quotes en de erkenning dat het wel knap lastig was.

Jullie zorgden ervoor dat we elke morgen een nieuwe hap adem namen, ons ogen openhielden voor de kleine gelukjes, de moed niet verloren en ons lieten dragen op de vele steunende handen.

Dank je wel lieverds! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Stuiterbal

Telkens Marie naar huis komt, moet ik even wennen aan haar hoog energiepeil.En zij waarschijnlijk ook aan ons. Het gaat...

Lees meer

Onderwegstrook

Daar is hij dan! De onderwegstrook. Een idee dat al heel lang in mijn hoofd rond sluimert maar waar tot...

Lees meer

Diksmuide

Marie woont nu al 3 maand in het begijnhof in Diksmuide. Velen vragen me hoe ze het stelt. Maar beelden...

Lees meer

Stilvallen

Dit weekend werd er eentje waar ik, noodgedwongen, alle geplande activiteiten los liet (sorry #teamroeselare). Het was ook een weekend...

Lees meer

Grote stap

Op 28 augustus verhuisde Marie van de jongerenwerking naar de volwassenenwerking.  Ze kreeg een budget waarmee ze haar zorg overdag...

Lees meer

Onze club

Het prachtige TV-programma ‘de Club’ heeft helemaal mijn hart veroverd. De kracht van dit programma zat niet enkel in het...

Lees meer

Daar gaat ze

Ze is net terug van kamp en we vullen opnieuw een valies. Dit keer niet om op reis of kamp...

Lees meer

Vakantie

De boeken gaan hier eindelijk toe. Cursussen zijn bijgewerkt, de planning voor het volgende academiejaar opgemaakt. En dan is het...

Lees meer

Stroomversnelling

De laatste maanden waren hier een opeenvolging van wikken en wegen, in overleg gaan en knopen doorhakken. Ons Marie wordt...

Lees meer

Wasko

Jaren naar uitgekeken en dan is het eindelijk zo ver. Onze papa was lang geen voorstander maar het laatste jaar...

Lees meer

Het hebben van een zorgenkind is koorddansen
tussen lachen en huilen
tussen hoop en wanhoop
tussen stiekem dromen en plots verwonderd zijn 
tussen idealen bijstellen en andere kleine dromen waar maken.

Frauke