Levend verlies

‘daag moeke, is hier super leuk, ik zie je graag’… zo sloot ze vanavond ons telefoongesprekje af. Marie verblijft sinds lange tijd nog een weekend in de Lovie. 

Hoewel we zelf heel leuke plannen hebben voor dit weekend waar ons miss eigenlijk niet in past, word ik overvallen door een intens gemis. Tranen die heel diep onderdrukt zitten, vinden dan toch hun weg.

Ik voel hoe ik keihard tegen de muur van levend verlies word gesmakt. 

Hoe rauw het rouwen binnenkomt.

Rouwen omdat het allemaal anders had kunnen lopen.

Rouwen omdat de zorg delen nog te vaak aanvoelt als falen en als loslaten.

Rouwen omdat ze ons eeuwig kleine meisje blijft.

Rouwen omdat zorgen voor een levenslange taak blijft.

De laatste jaren stonden volledig in teken van zorgen voor… Mantelzorgen in de breedste zin van het woord, voor zowel jong als oud.

We zijn dankbaar dat we dit kunnen opnemen maar de angst om te breken neemt steeds grotere proporties in.

Wat had ik jou zo graag een kot leven gegund, een studententijd vol vrienden en plezier, een studie waarin jij zeker jouw tanden in had gezet en waarin je verdomme nog zou in slagen. 

Jouw eeuwig doorzettingsvermogen had je zover kunnen brengen, jou optimisme jou zo’n zonovergoten toekomst geschonken. 

Lieve Marie, moeke ziet jou ook graag… en mist je een beetje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Stuiterbal

Telkens Marie naar huis komt, moet ik even wennen aan haar hoog energiepeil.En zij waarschijnlijk ook aan ons. Het gaat...

Lees meer

Onderwegstrook

Daar is hij dan! De onderwegstrook. Een idee dat al heel lang in mijn hoofd rond sluimert maar waar tot...

Lees meer

Diksmuide

Marie woont nu al 3 maand in het begijnhof in Diksmuide. Velen vragen me hoe ze het stelt. Maar beelden...

Lees meer

Stilvallen

Dit weekend werd er eentje waar ik, noodgedwongen, alle geplande activiteiten los liet (sorry #teamroeselare). Het was ook een weekend...

Lees meer

Grote stap

Op 28 augustus verhuisde Marie van de jongerenwerking naar de volwassenenwerking.  Ze kreeg een budget waarmee ze haar zorg overdag...

Lees meer

Onze club

Het prachtige TV-programma ‘de Club’ heeft helemaal mijn hart veroverd. De kracht van dit programma zat niet enkel in het...

Lees meer

Daar gaat ze

Ze is net terug van kamp en we vullen opnieuw een valies. Dit keer niet om op reis of kamp...

Lees meer

Vakantie

De boeken gaan hier eindelijk toe. Cursussen zijn bijgewerkt, de planning voor het volgende academiejaar opgemaakt. En dan is het...

Lees meer

Stroomversnelling

De laatste maanden waren hier een opeenvolging van wikken en wegen, in overleg gaan en knopen doorhakken. Ons Marie wordt...

Lees meer

Wasko

Jaren naar uitgekeken en dan is het eindelijk zo ver. Onze papa was lang geen voorstander maar het laatste jaar...

Lees meer

Het hebben van een zorgenkind is koorddansen
tussen lachen en huilen
tussen hoop en wanhoop
tussen stiekem dromen en plots verwonderd zijn 
tussen idealen bijstellen en andere kleine dromen waar maken.

Frauke