En plots is ze 18

En plots is ze dan achttien jaar. 


Een verjaardag waar zij zelf enorm naar uitkeek. Want jarig zijn vindt ze overheerlijk én ze beseft dat het wel een heel speciale verjaardag is.

Voor mij is het de zoveelste reality-check.

Het zou het jaar moeten zijn dat ze haar rijbewijs zou kunnen halen, het jaar waarin ze een studierichting kiest, een jaar waarin ze op kot zou gaan. 

Het wordt het jaar waarin ze op papier als volwassen wordt beschouwd maar in werkelijkheid dat ieniemienie-meisje blijft.

Het is het jaar waarin we moeten nadenken hoe we haar juridisch moeten beschermen tegen mensen die van haar willen profiteren, tegen een snel gezette handtekening zonder om te kunnen met de consequenties, haar ook een aantal rechten moeten ontzeggen omwille van haar bestwil.

Het is het jaar waarin we een persoonsvolgend budget aanvragen om haar de kans te geven om zowel voor zinvolle dagbesteding en wonen ondersteuning te kunnen kopen. Het budget is nu aangevraagd, de wachtlijsten doen ons vermoeden dat we de eerste vijf jaar zeker niet moeten rekenen op een volwaardig budget.

Maar deze zorgen komen vandaag niet aan bod. Ze smelten al heel snel weg bij het zien hoe zij geniet. Ik had een heel aantal mensen gevraagd om een persoonlijke boodschap door te sturen en maakte daar een filmpje mee. Ze glimt en fladdert bij het zien en horen van al die wensen. Dit wordt beslist het meest bekeken filmpje in de komende maanden.

We genieten mee van haar grote glimlach en wensen haar ook dit jaar een fantastische levensjaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dansen in de regen

Ik luister de laatste tijd veel naar podcasts. Tijdens het wandelen met de hond laat ik me graag voeden met...

Lees meer

Wereldautismedag

Marie, niet jouw verstandelijke beperking maar wel jouw autisme is voor ons allen de grootste uitdaging. De onrust in je...

Lees meer

Stuiterbal

Telkens Marie naar huis komt, moet ik even wennen aan haar hoog energiepeil.En zij waarschijnlijk ook aan ons. Het gaat...

Lees meer

Onderwegstrook

Daar is hij dan! De onderwegstrook. Een idee dat al heel lang in mijn hoofd rond sluimert maar waar tot...

Lees meer

Diksmuide

Marie woont nu al 3 maand in het begijnhof in Diksmuide. Velen vragen me hoe ze het stelt. Maar beelden...

Lees meer

Stilvallen

Dit weekend werd er eentje waar ik, noodgedwongen, alle geplande activiteiten los liet (sorry #teamroeselare). Het was ook een weekend...

Lees meer

Grote stap

Op 28 augustus verhuisde Marie van de jongerenwerking naar de volwassenenwerking.  Ze kreeg een budget waarmee ze haar zorg overdag...

Lees meer

Onze club

Het prachtige TV-programma ‘de Club’ heeft helemaal mijn hart veroverd. De kracht van dit programma zat niet enkel in het...

Lees meer

Daar gaat ze

Ze is net terug van kamp en we vullen opnieuw een valies. Dit keer niet om op reis of kamp...

Lees meer

Vakantie

De boeken gaan hier eindelijk toe. Cursussen zijn bijgewerkt, de planning voor het volgende academiejaar opgemaakt. En dan is het...

Lees meer

Het hebben van een zorgenkind is koorddansen
tussen lachen en huilen
tussen hoop en wanhoop
tussen stiekem dromen en plots verwonderd zijn 
tussen idealen bijstellen en andere kleine dromen waar maken.

Frauke