Holderdebolder doktersbezoek

Vandaag is weer zo’n dag waarop het lijkt alsof je overal achterna holt, en op alle plaatsen terzelfdertijd moet zijn… 

Ik sta geparkeerd op de parking vlakbij het kasteel van de Lovie. Tussen twee werkafspraken even ‘snel’ over en weer gereden naar het afgelegen Poperinge voor een overleg met de dokter, Elke (opvoedster van Beukendreef), Sabrina (klasleerkracht) en Heidi (sociale dienst). 

Ons meisje loopt al een heel eindje overprikkeld rond, kan de prikkels niet meer filteren. Alles komt ongenuanceerd binnen en op alles heeft ze de neiging om in te pikken. Ze wordt overmand door alles wat ze hoort, ziet, voelt, … De filter is compleet weg. 

Het overleg was oorspronkelijk gepland voor eind februari maar die termijn leek mij niet overbrugbaar. Ik heb even mijn stoute schoenen aangetrokken en toch nog een tweede mail gestuurd met de uitdrukkelijke vraag om het overleg vroeger te laten doorgaan. Ik ben niet echt een ‘eisende’ mama maar heb in de loop van de jaren wel geleerd om echt door te duwen op die momenten die belangrijk zijn.

Vandaar ook het ‘holderdebolder’overleg.

Ik weet nog hoe weigerachtig we waren tegenover medicatie, hoe we dit zo lang mogelijk uit haar leven wilden weghouden… De medicatie blijkt een serieuze ondersteuning voor het vinden van haar basisrust.

Op het einde van het overleg komen we tot de volgende conclusie: we geven onszelf en Marie nog drie weken tijd om weer op haar plooi te komen. Als ze tegen dan haar basisrust niet teruggevonden heeft, kan de medicatie omhoog. 

Even tanden bijten dus… maar dan met een termijn erop.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Stuiterbal

Telkens Marie naar huis komt, moet ik even wennen aan haar hoog energiepeil.En zij waarschijnlijk ook aan ons. Het gaat...

Lees meer

Onderwegstrook

Daar is hij dan! De onderwegstrook. Een idee dat al heel lang in mijn hoofd rond sluimert maar waar tot...

Lees meer

Diksmuide

Marie woont nu al 3 maand in het begijnhof in Diksmuide. Velen vragen me hoe ze het stelt. Maar beelden...

Lees meer

Stilvallen

Dit weekend werd er eentje waar ik, noodgedwongen, alle geplande activiteiten los liet (sorry #teamroeselare). Het was ook een weekend...

Lees meer

Grote stap

Op 28 augustus verhuisde Marie van de jongerenwerking naar de volwassenenwerking.  Ze kreeg een budget waarmee ze haar zorg overdag...

Lees meer

Onze club

Het prachtige TV-programma ‘de Club’ heeft helemaal mijn hart veroverd. De kracht van dit programma zat niet enkel in het...

Lees meer

Daar gaat ze

Ze is net terug van kamp en we vullen opnieuw een valies. Dit keer niet om op reis of kamp...

Lees meer

Vakantie

De boeken gaan hier eindelijk toe. Cursussen zijn bijgewerkt, de planning voor het volgende academiejaar opgemaakt. En dan is het...

Lees meer

Stroomversnelling

De laatste maanden waren hier een opeenvolging van wikken en wegen, in overleg gaan en knopen doorhakken. Ons Marie wordt...

Lees meer

Wasko

Jaren naar uitgekeken en dan is het eindelijk zo ver. Onze papa was lang geen voorstander maar het laatste jaar...

Lees meer

Het hebben van een zorgenkind is koorddansen
tussen lachen en huilen
tussen hoop en wanhoop
tussen stiekem dromen en plots verwonderd zijn 
tussen idealen bijstellen en andere kleine dromen waar maken.

Frauke