Zij en ik

Ons meisje en ik zijn een onafscheidelijk duo. We zijn mekaars verlengstuk, mekaars barometer, mekaars houvast, mekaars hartendief en hebben mekaar keihard nodig.

Ik verwoord de wereld voor haar, anticipeer, structureer, vertaal onze wereld, ontrafel haar gedachtengang en help haar die woorden te vinden die in haar hoofd ronddwarrelen maar ze niet gezegd krijgt.

Zij komt 1000 knuffels geven, zegt om de haverklap: ‘zie je graag’, is mijn schaduw en laat mij geen 5 minuten alleen. Ze kruipt bij momenten in mij en zit compleet onderhuids. 

Tijdens de weekends is ‘moeke’ haar favoriete woordje, overstelpt ze met knuffels en zoenen en wijkt ze voor geen meter van mijn zijde. 

Ik zie ze doodgraag en geniet bij momenten ook echt van haar onvoorwaardelijke liefde.  Ik ben volledig beschikbaar van vrijdagavond tot en met maandagochtend en op die manier kan ze op momenten toch wat rust vinden.

Hoewel ik weet dat ze enorm goed en warm omringd wordt in de Lovie, slaat bij mij telkens de stress toe op zondagavond. Zondagnacht slaap ik enorm slecht en voel ik de innerlijke onrust in mijn eigen lijf opborrelen.

Op maandag vertrekt ze maar ik voel aan heel mijn hebben en houden dat ze diep in mij verankert zit. Ze is fysiek niet aanwezig tijdens de week maar ze zit zo diep verworteld dat ik ze eigenlijk niet kan lossen.

Bij elke nieuwe afspraak die we maken, is het aftasten of dit lukt voor haar. Afspraken, grote boodschappen, culturele uitjes of logeerpartijtjes van vrienden van de broers worden in de week georganiseerd.Onze week is op het vlak van vrijheid ons weekend, met dat verschil dat we daarbij allebei een full-time job combineren. 

Ik start telkens mijn werkweek met lege batterijen en gelukkig kan ik me opladen bij mijn collega’s en in mijn job.

Ik communiceer over hoe het weekend was, denk vooruit om haar zo weinig mogelijk onverwachte hindernissen te moeten overwinnen, vertaal haar noden in concrete handvaten, rijd met momenten over en weer Poperinge om in overleg te gaan,..

Ik vecht tijdens de week voor haar rechten, deel ons zorgverhaal en strijd voor zorggarantie die er op dit moment niet is. 

Ik kan tijdens de week mijn rust niet meer terugvinden. Ze zit in elke vezel van mezelf en elke vezel staat ook onder spanning. Haar ‘anders vasthouden’ is op momenten haar krampachtig vastklemmen. 

En de angst van ‘hoe lang hou ik dit vol’ is bij momenten verlammend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Stuiterbal

Telkens Marie naar huis komt, moet ik even wennen aan haar hoog energiepeil.En zij waarschijnlijk ook aan ons. Het gaat...

Lees meer

Onderwegstrook

Daar is hij dan! De onderwegstrook. Een idee dat al heel lang in mijn hoofd rond sluimert maar waar tot...

Lees meer

Diksmuide

Marie woont nu al 3 maand in het begijnhof in Diksmuide. Velen vragen me hoe ze het stelt. Maar beelden...

Lees meer

Stilvallen

Dit weekend werd er eentje waar ik, noodgedwongen, alle geplande activiteiten los liet (sorry #teamroeselare). Het was ook een weekend...

Lees meer

Grote stap

Op 28 augustus verhuisde Marie van de jongerenwerking naar de volwassenenwerking.  Ze kreeg een budget waarmee ze haar zorg overdag...

Lees meer

Onze club

Het prachtige TV-programma ‘de Club’ heeft helemaal mijn hart veroverd. De kracht van dit programma zat niet enkel in het...

Lees meer

Daar gaat ze

Ze is net terug van kamp en we vullen opnieuw een valies. Dit keer niet om op reis of kamp...

Lees meer

Vakantie

De boeken gaan hier eindelijk toe. Cursussen zijn bijgewerkt, de planning voor het volgende academiejaar opgemaakt. En dan is het...

Lees meer

Stroomversnelling

De laatste maanden waren hier een opeenvolging van wikken en wegen, in overleg gaan en knopen doorhakken. Ons Marie wordt...

Lees meer

Wasko

Jaren naar uitgekeken en dan is het eindelijk zo ver. Onze papa was lang geen voorstander maar het laatste jaar...

Lees meer

Het hebben van een zorgenkind is koorddansen
tussen lachen en huilen
tussen hoop en wanhoop
tussen stiekem dromen en plots verwonderd zijn 
tussen idealen bijstellen en andere kleine dromen waar maken.

Frauke