Wat als…

Het is een gedachte die me vaak besluipt. Wat als…

Wat als Marie een dochter zou zijn met een ‘normale’ ontwikkeling. Een dochter die net als haar leeftijdsgenoten nu aan het blokken is voor haar examens. Een dochter die uitkijkt naar de zomerkampen waar ze als leiding een onvergetelijke tijd beleeft en onvoorwaardelijke vriendschapsbanden kweekt. Een dochter die een festivalzomer tegemoet gaat. Een dochter die haar eigen weg uitstippelt en af en toe eens binnen waait.

De vraag ‘wat als’… zindert bij momenten heel diep door mijn gedachten… Zeker als de verlengde weekends voor de deur staan en vakantieplannen worden gesmeed.

Ik zou me volledig geven als vrijwilligster op de Special Olympics.
Ik zou me in het nachtleven van de Sinksenfeesten in Kortrijk smijten.
Ik zou uitslapen en de dag zacht laten starten.
Ik zou een reisbestemming kiezen, vertrekken en me laten leiden door de goesting om wat langer te blijven.
Ik zou mijn weekends laten plannen door het moment.
Ik zou mijn werk in de week wat laten liggen om er tijdens het weekend wat verder aan te werken.
Ik zou bij momenten mijn hart volgen ipv. mijn verstand.

Aan de andere kant…
… krijg ik nu ook de kans om even mijn ‘podiummomenten’ te pakken als ik mag getuigen.
… maakte ik mijn droom waar om een boek te schrijven.
… ontmoette ik al prachtige mensen.
… krijg ik nog vaak nieuwe kansen
… krijg ik de meeste knuffels van iedereen tijdens het weekend.
… schieten we met zijn allen vaak in de slappe lach als ze weer eens een heerlijke uitspraak doet.

… had ik het allemaal waarschijnlijk anders voorgesteld en anders gewild… maar kan ik haar ook voor geen geld van de wereld missen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Stuiterbal

Telkens Marie naar huis komt, moet ik even wennen aan haar hoog energiepeil.En zij waarschijnlijk ook aan ons. Het gaat...

Lees meer

Onderwegstrook

Daar is hij dan! De onderwegstrook. Een idee dat al heel lang in mijn hoofd rond sluimert maar waar tot...

Lees meer

Diksmuide

Marie woont nu al 3 maand in het begijnhof in Diksmuide. Velen vragen me hoe ze het stelt. Maar beelden...

Lees meer

Stilvallen

Dit weekend werd er eentje waar ik, noodgedwongen, alle geplande activiteiten los liet (sorry #teamroeselare). Het was ook een weekend...

Lees meer

Grote stap

Op 28 augustus verhuisde Marie van de jongerenwerking naar de volwassenenwerking.  Ze kreeg een budget waarmee ze haar zorg overdag...

Lees meer

Onze club

Het prachtige TV-programma ‘de Club’ heeft helemaal mijn hart veroverd. De kracht van dit programma zat niet enkel in het...

Lees meer

Daar gaat ze

Ze is net terug van kamp en we vullen opnieuw een valies. Dit keer niet om op reis of kamp...

Lees meer

Vakantie

De boeken gaan hier eindelijk toe. Cursussen zijn bijgewerkt, de planning voor het volgende academiejaar opgemaakt. En dan is het...

Lees meer

Stroomversnelling

De laatste maanden waren hier een opeenvolging van wikken en wegen, in overleg gaan en knopen doorhakken. Ons Marie wordt...

Lees meer

Wasko

Jaren naar uitgekeken en dan is het eindelijk zo ver. Onze papa was lang geen voorstander maar het laatste jaar...

Lees meer

Het hebben van een zorgenkind is koorddansen
tussen lachen en huilen
tussen hoop en wanhoop
tussen stiekem dromen en plots verwonderd zijn 
tussen idealen bijstellen en andere kleine dromen waar maken.

Frauke