Op schoot

We pikten zaterdag eindelijk nog eens een concertje mee.

Een concert in een prachtig kader: een houten arena te midden van een maisveld. Een concert met een beperkt publiek en midden in de namiddag. Ideaal voor ons miss.

Gewapend met koptelefoon en playlist met balpen om elk gezongen liedje af te vinken, namen we plaats op haast anderhalve meter van de mannen van Yevgueni. We zaten net niet op hun schoot…

Ze speelden al onze lievelingsliedjes en eindigden uiteraard met ‘Als ze lacht’. Al van de eerste tonen, begon ons meisje te fladderen van geluk. Was ze een vlinder, ze was beslist weggevlogen.

Een mooie interactie tussen haar en de mannen maakten het helemaal af. 

En wat hebben we daar deugd van gehad! Een streepje cultuur om ons Corona-brein wat verstrooiing te bieden. Mijn brein dat aan de ene kant op scherp staat en maar al te vaak voor een kortsluiting van paniek zorgt. Aan de andere kant leef ik al maanden in een mist waardoor mijn geheugen mij al te vaak in de steek laat. Ik die een wandelende kalender, agenda en logboek ben, kan niet op namen komen, zoek te lang achter woorden en weet amper welke dag we zijn. 

We pikken vanaf nu weer elk streepje cultuur mee dat in onze agenda past. Want dat hebben we naast sociaal contact enorm gemist!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Stuiterbal

Telkens Marie naar huis komt, moet ik even wennen aan haar hoog energiepeil.En zij waarschijnlijk ook aan ons. Het gaat...

Lees meer

Onderwegstrook

Daar is hij dan! De onderwegstrook. Een idee dat al heel lang in mijn hoofd rond sluimert maar waar tot...

Lees meer

Diksmuide

Marie woont nu al 3 maand in het begijnhof in Diksmuide. Velen vragen me hoe ze het stelt. Maar beelden...

Lees meer

Stilvallen

Dit weekend werd er eentje waar ik, noodgedwongen, alle geplande activiteiten los liet (sorry #teamroeselare). Het was ook een weekend...

Lees meer

Grote stap

Op 28 augustus verhuisde Marie van de jongerenwerking naar de volwassenenwerking.  Ze kreeg een budget waarmee ze haar zorg overdag...

Lees meer

Onze club

Het prachtige TV-programma ‘de Club’ heeft helemaal mijn hart veroverd. De kracht van dit programma zat niet enkel in het...

Lees meer

Daar gaat ze

Ze is net terug van kamp en we vullen opnieuw een valies. Dit keer niet om op reis of kamp...

Lees meer

Vakantie

De boeken gaan hier eindelijk toe. Cursussen zijn bijgewerkt, de planning voor het volgende academiejaar opgemaakt. En dan is het...

Lees meer

Stroomversnelling

De laatste maanden waren hier een opeenvolging van wikken en wegen, in overleg gaan en knopen doorhakken. Ons Marie wordt...

Lees meer

Wasko

Jaren naar uitgekeken en dan is het eindelijk zo ver. Onze papa was lang geen voorstander maar het laatste jaar...

Lees meer

Het hebben van een zorgenkind is koorddansen
tussen lachen en huilen
tussen hoop en wanhoop
tussen stiekem dromen en plots verwonderd zijn 
tussen idealen bijstellen en andere kleine dromen waar maken.

Frauke